।। શ્રી વિમલનાથ દાદાય નમઃ ।।
।। ૧૦૦૮ કુળદેવીશ્રી દેમત માતાય નમઃ ।।
HomeContact UsAdvt. with Us 
  • History
    • History of Bhutdoshi Parivar
    • History of Demat Mataji
    • Matajinu Pragatikaran
    • History of Kungher
  • Gotraj Vidhi
  • Directory
    • Members Directory
    • Telephone Directory
    • Membership Form
  • Trust & Groups
    • Kungher Jain Sangh
  • News & Events
  • collection
    • Precious Jewells of Bhutdoshi
    • Photo Gallery
      • Kungher Temple
      • Other Place of Interest
      • Event Photographs
    • Bhav Geet
    • Jainism
    • Patan at Glance
    • Gujarat at Glance

  માતાજીનું પ્રગટિકરણ
કુળદેવીશ્રી દેમત માતાજી જે કૂવામાં બિરાજતા હતા તે કૂવો પૂરાઇ ગયો. બહારગામ વસતા ભૂતદોશી પરિવારો માતાજીનો ઈતિહાસ ભૂલી ગયા. તેમને બસ એટલુંજ યાદ રહ્યું કે આપણાં કુળદેવી શ્રી દેમત માતાજી છે. અને કુણઘેરના કોઇક કૂવામાં છે.

મુસલમાનોની સત્તા અસ્ત પામી, અંગ્રેજોની સત્તા આવી અને તે પણ અસ્ત પામી. ઈસ્વી સન ૧૯૪૭ માં ભારત સ્વતંત્ર બન્યું, નાના રાજ્યો નાબૂદ થયા, લોકશાહી આવી. વારંવારના સ્થળાંતર બંધ થયા. લોકો શાંતીથી ધંધા-રોજગાર કરવા લાગ્યા.

ભૂતદોશી પરિવાર પણ સ્થિર થયા. થરાદ-વાવ-ઢીમા-માલસણ-વાવડી-ગડસિસર-ઈઢાટા કુંભારા-કરબુણ-ભોરોલ-વીસનગર-વઢવાણ-જૂનાડીસા-નવાડીસા-વાસણા-અમદાવાદ-સુરત-મુંબઇ-કરબટીયા-ઉમતા-વાગાસણ-પીલુડા-પાલનપુર આદિ નગરોમાં જ્યાં જ્યાં વસતા હતા ત્યાં આબાદ થયાં.

૧૯૭૫ ની સાલ આવી. અમદાવાદની અંદર શાહપુરમાં મંગળપારેખના ખાંચામાં મૂળ વાવનિવાસી શ્રીયુત મફતલાલ કાળીદાસ દોશી રહેતા હતા. જાસૂદબેન નામના તેમના ધર્મપત્ની માતાજી પ્રત્યે ઉંડી શ્રધ્ધા ધરાવતા હતા. તમામ ભૂતદોશીની જેમ મફતભાઇ તથા તેમના પુત્રોને સતત વિચાર આવ્યા કરતો કે કુળદેવી માતાજી ક્યાં હશે? ક્યારે પ્રગટ થશે? ઈસ્વી સન ૧૯૭૫, વિક્રમ સંવંત ૨૦૩૧ માં શ્રી જાસૂદબેનના શિરે માતાજીનો પવન આવ્યો અને ફરમાવ્યું કે હું તમારી કુળદેવી દેમત માતા છું. હું અત્યારે પાટણની પશ્ચિમે આવેલા કુણઘેર ગામના તળાવના કિનારે આવેલા મોતી કૂવામાં પૂરયેલી પડી છું. કૂવામાં હું આડી પડેલ છું અને તેથી ખૂબજ અકળાયેલ છું તો મને બહાર કાઢો. કૂવાની પાસે તીખા પાનનો પીપળો છે. આ પ્રમાણે નિશાની આપી.

મફતલાલ દોશી તો હર્ષ વિભોર થઇ ગયા. બુકણાના રહેવાસી મહેતા રસીકલાલ ભીખાલાલ ને સાથે લઇ તપાસ કરવા ગયા ત્યાં માતાજીએ ફરમાવ્યા પ્રમાણે સર્વ નિશાનીઓ મળી. ગામના વડીલોને એકઠા કરી મફતભાઇએ માહીતી માગી. ગામલોકોએ જણાવ્યુંકે "એ કૂવો મોતીશા શેઠનો બંધાવેલ હતો. લોકો તેને મોતી કૂવો કહેતા હતા. કૂવો ઘણોજ ચમત્કારિક હતો. લોકો તેના કાંઠા પાસે દીવો-ધૂપ કરતા હતા પણ કૂવો ઝર્ઝરીત થઇ જવાથી અમો ગામલોકોએ તથા શ્રી સરપંચ પ્રેમચંદભાઇએ પૂરાવી નાખેલ છે. વિશેશ માહીતી માટે તમો પ્રેમચંદભાઇને મળો."

શ્રી મફતલાલ દોશી વિગેરે કુણઘેરના અગ્રણી શ્રી પ્રેમચંદભાઇના ઘેર ગયા. પ્રેમચંદભાઇએ ઉપર પ્રમાણેજ માહિતિ આપી અને કહ્યું કે કૂવોતો અમેજ પૂરાવી દીધેલ છે. અંદર માતાજી છે નહી. આમાં કંઇ ખબર પડતી નથી. જો તમો શ્રી જાસૂદબેનને લઇને અહીં આવો તો કાંઇક સમજ પડે અને પ્રેમચંદભાઇ પણ સાથેજ અમદાવાદ આવ્યા. જાસૂદબેનના શિરે પધારી માતાજીએ કુણઘેર આવવા હા પાડી. પ્રેમચંદભાઇએ કૂવો પૂરાવી નાખવા બદલ માતાજીની માફી માગી, માતાજીએ ફરમાવ્યુંકે તે અજાણતા કૂવો પૂરાવ્યો છે માટે તારો કાંઇજ દોષ નથી. અને પ્રેમચંદભાઇએ પણ માતાજીના સેવક તરિકે તથા કુણઘેરના સરપંચની રૂએ તન-મન-ધનથી સહકાર આપવાનું વચન આપ્યું અને માતાજીનો પવન આવવાથી ભાવવિભોર બનેલા શ્રી મફતભાઇએ અમદાવાદમાં રહેતા આપણા ભૂતદોશી ભાઇઓને એકઠા કર્યા. બધા એકઠા થતા જાસૂદબેનને ફરી માતાજીનો પવન આવ્યો. તેમણે ફરમાવ્યુંકે મારે કૂવામાંથી બહાર નીકળવું છે, નીકળીને પીપળાના ઝાડ નીચે બેસવું છે, તમો કૂવો ખોદાવો, કૂવો ખોદતાં સૌ ગામલોકો તમારી સાથે રહેશે.

માતાજીએ કૂવાનું ખોદકામ કરવાનું મુહુર્ત કારતક સુદી ત્રીજની સાંજે ૭-૨૫ મીનીટનું આપ્યું. અમદાવાદથી માતાજીએ આપેલા મુહુર્ત અનુસાર શ્રી મફતલાલ દોશી તથા શ્રીમતી જાસૂદબેન તેમના પુત્રો શ્રી અરવીંદભાઇ, ભરતભાઇ વિ. પરિવાર સાથે કુણઘેર જવા રવાના થયા. કુણઘેર મુકામે સર્વશ્રી દેવસીભાઇ, ચંદુલાલ, સેવંતીલાલ, વાડીલાલ, વાઘજીભાઇ, ચીનુભાઇ, ડાંગરવાવાળા પોપટભાઇ, ઇશ્વરભાઇ તથા વાવ વાળા ચીમનલાલ વિ. આવી પહોંચ્યા. ચોથના દિવસે સવારના પહોરમાં સૌ કૂવાની જગ્યા પાસે ગયા, ત્યાં જઇ દીવો-ધૂપ કર્યા અને શ્રીફળ તથા સાકર ચડાવ્યા.

રાત્રે સૌ પ્રેમચંદભાઇના ઘરે રોકાયા, શ્રી પ્રેમચંદભાઇ તથા અન્ય ભાઇઓએ માતાજીને પ્રશ્નો પૂછ્યા અને માતાજીએ જે જવાબો આપ્યા તે આ પ્રમાણે છેઃ
પ્રેમચંદભાઇ : માતાજી આ કૂવો તેજ છે?
માતાજી : હા આ કૂવો તું કહે છે તેજ છે, તેંજ કૂવાને પૂરાવ્યો છે માટે ખાતમુહુર્ત પણ તારેજ કરવાનું.
પ્રેમચંદભાઇ : માતાજી, તળાવ ભરેલું છે. તો તેનું પાણી ખોદકામ કરતા નડશે એવું લાગે છે તેનું શું?
માતાજી : તળાવનું પાણી તમને જરાય નડશે નહી.
પ્રેમચંદભાઇ : માતાજી કૃપા કરીને એ જણાવોકે અમારે ખોદકામ કરવા જતા વાજતેગાજતે જવું કે નહી?
માતાજી : હાલમાં વાજતેગાજતે જવાની જરૂર નથી અને પ્રગટ થયા પછી તમને ઠીક લાગેતો મને વાજતેગાજતે પીપળાના ઝાડ નીચે પધરાવજો.
કારતક સુદ પાંચમનો સોનેરી દિવસ ઉગ્યો, સવારે આઠ વાગે પ્રેમચંદભાઇએ કૂવાનાં ખોદકામનો મંગલ પ્રારંભ કર્યો. બે દિવસમાં પાંચ હાથ ઉંડા ગયા ત્યાંતો કૂવામાં પાણી આવવાનું ચાલુ થયુ. ખોદકામ મુશ્કેલ થઇ ગયું. માતાજીએ જાસૂદબેનના શિરે આવીને ફરમાવ્યુંકે પાણીને હું રોકી દઇશ, તેરસના રોજ કૂવામાંથી નાગદેવતા પ્રગટ થશે, દર્શન આપીને તળાવના પાણીમાં અદ્રશ્ય થઇ જશે. સૌના આશ્ચર્ય વચ્ચે પાણી આવતું બંધ થઇ ગયું. માતાજીના ફરમાવ્યા પ્રમાણે તેરસના રોજ નાગદેવતા પ્રગટ થયા અને તળાવના પાણીમાં અદ્રશ્ય થયા. ચૌદશનો દિવસ આવ્યો. થોડું ખોદકામ કરતાં કૂવાની અંદરથી તાંબાની દીવી, માટીના આખા કોડીયાં, મહા ચમત્કારી શંખ વિ. નીકળ્યા. પૂનમની સવારે ૯ કલાક અને ૪૦ મિનિટે પ્રતાપ નામના મજૂરે માતાજીના જમણા હાથનો પંજો જોયો અને થોડુંક ખોદકામ કરતાં માતાજી પ્રગટ થયાં. સૌ દેમત માતાનો જયજયકાર બોલવા લાગ્યા. બપોરે બે કલાકે વાજતેગાજતે માતાજીની પ્રતિમા બહાર કાઢી અને પીપળાના ઝાડ નીચે થડમાં પધરાવી.

આ શુભ દિવસ હતો સંવંત ૨૦૩૨ ના કારતક સુદી પૂનમનો. ચારે બાજુ આનંદ આનંદ છવાઇ ગયો. જાસૂદબેનના શિરે માતાજી પધાર્યા. સૌ ભક્તો માડીના ગરબા ગાવા લાગ્યા. જનમેદની તો ક્યાંય સમાતી ન હતી. માતાજીને પૂછવામાં આવ્યું કેઃ જ્યાં સુધી આપનું મંદીર ન બંધાય ત્યાં સુધી આપને ક્યાં બિરાજમાન કરવા?

માતાજી એ ફરમાવ્યું કેઃ મને શ્રી શાંતીનાથ ભગવાનના જીનાલયની પાસેના ઉપાશ્રયમાં બેસાડવી. ખૂબજ ધામધૂમ પૂર્વક શ્રી માતાજીને શ્રી શાંતીનાથ ભગવાનના જીનાલય જોડે આવેલા ઉપાશ્રયમાં એક ગોખલામાં બિરાજમાન કરવામાં આવ્યા. બીજા દિવસે ખોદકામ આગળ ધપાવવામાં આવ્યું એ દરમ્યાન એક શ્રીફળ પાણીથી ભરેલું તથા એક લેખવાળો તામ્રપત્ર નીકળ્યો. (આ તામ્રપત્ર માતાજીનો યંત્ર છે એવું મનાય છે. જે હજી સુધી ઉકેલી શકયો નથી.) અને આટલું નીકળી જતાં માતાજીએ ફરમાવ્યુંકે મારી બધીજ વસ્તુઓ બહાર નીકળી ગઇ છે હવે તમે ખોદકામ બંધ કરો. માતાજીની આજ્ઞા મુજબ કામ અટકાવી દેવામાં આવ્યું. બધા મજૂરો બહાર નીકળ્યાકે તરતજ કૂવામાં અચાનક ધોધમાર પાણી આવવા લાગ્યું. ચારેય દિશાઓને "દેમત માતાકી જય" ના પોકરોથી જનમેદનીએ ગજવી મૂકી. માતાજીની આજ્ઞા હોવાથી કૂવાને પૂરાવી નાખવામાં આવ્યો. કારતક વદી બીજના રોજ માતાજી જાસૂદબેનના શિરે પધારી બધા ભાઇઓની મીટીંગ માગશર સુદી પાંચમના રોજ કુણઘેરમાં બોલાવવાનું મુહુર્ત આપ્યું.

માગશર સુદી પાંચમના રોજ કુણઘેરમાં શ્રી પ્રેમચંદભાઇના સાનિધ્યમાં માતાજીના મંદીરનું નિર્માણ કરવા બાબત મીટીંગ મળી. ત્યાં ઉપસ્થિત જુદા જુદા ગામના ભાઇઓ માતાજીની મૂર્તિ પોતપોતાના ગામમાં લઇ જવા આગ્રહ કરવા લાગ્યા. તે વખતે જાસૂદબેનના શિરે પધારી માતાજીએ ફરમાવ્યુંકે તમો બધા મૂળ કુણઘેરના વતની, અને ધંધા માટે અલગ અલગ ગામમાં વસ્યા, તો મારે શું તમારી સાથેજ આવવું? તમને યોગ્ય લાગેતો મારૂ મંદિર કુઅણઘેરમાંજ બનાવો, નહીતર મને તળાવની પાળ પરના પીપળાના થડમાં બિરાજમાન કરી દો.

માતાજીનું ફરમાન સાંભળી સૌએ કુણઘેરમાંજ માતાજીનું મંદિર બાંધવાનું નક્કી કર્યું. સૌ ભાઇઓના સહિયારા પ્રયાસથી દોઢ વરસના ટૂંકા ગાળામાં સુંદર મંદિર તૈયાર થઇ ગયું. સંવંત ૨૦૩૩ ના વૈશાખ સુદી પૂનમના શુભ મુહુર્તે માતાજીને મંદિરમાં બિરજમાન કરવામાં આવ્યાં. માતાજીનો પ્રતિષ્ઠા વિધી સંપન્ન થયો.

જાસૂદબેનના શિરે માતાજી પધાર્યા અને સૌએ માતાજીની ગોત્રજ ક્યારે જારવી તે પૂછ્યું અને માતાજીએ મહા સુદી પાંચમનો દિવસ મારો ગોત્રજનો દિવસ છે એવું ફરમાવ્યું.

આપણો જે ઈતિહાસ આમાં લખ્યો છે તે શ્રી કુળદેવી માતાજીના જવાબોના આધારેજ લખવામાં આવ્યો છે. સમયે કરવટ બદલી અને ગઢસિવાંણાથી શરૂ થયેલો આપણો ઈતિહાસ વર્ષોના વર્ષો પછી કુણઘેરમાં જીવતો થાય છે. ઈતિહાસનું પુનરાવર્તન થાય છે અને તેના ફળ સ્વરૂપ મા દેમતની નયનરમ્ય પ્રતિમા કુણઘેરમાં આપણને દર્શન-પૂજન કરવા સાંપડી છે તે આપણા અહોભાગ્યની વાત છે.
લીગલ મેંન્શન  |  ફીડબેક માતુશ્રી ચંપાબહેન મણીલાલ ત્રીભોવનદાસ શાહ ને અર્પણ કોપીરાઈટ © ૨૦૦૯ સેતુ સોફ્ટ
Best viewed in IE 6+ 1024 x 768